Catherine Bruton
Verhalen die je raken, die je niet kan lezen zonder dat de brok in je keel aan de deur klopt. Er zijn er best veel van en De laatste zomer vol kikkervisjes is weer een prachtig verhaal dat de traanbuizen aan het werk zet en wat omlijst wordt met een grote liefde voor de natuur.
“Bruton laat één ding al vrij snel in het verhaal doorklinken: Duuk zal komen te overlijden. Zijn gezondheidstoestand verslechterd met iedere bladzijde die je leest. En ondanks dat Kikker en haar familie dat niet onder ogen willen komen, heb je dat als lezer al vrij snel in de gaten. En die tegenstrijdigheid is ook mooi, want je wil iemand waar je van houdt niet loslaten. Nooit.”
Catherine Bruton weet met dit boek diverse thema’s aan de kaak te stellen. Allereerst is dat de kinderspierziekte, spinale musculaire atrofie. Duuk, het broertje van het hoofdpersonage Kikker, lijdt aan deze ziekte. Ze beschrijft op een heel integere manier wat dit voor ziekte is, hoe de ontwikkeling is en dat kinderen met deze ziekte niet oud zullen worden. Maar Duuk wordt zeker niet als een zielig jongetje geportretteerd. Sterker nog, Duuk is levendig, staat positief in het leven en heeft zijn ziekte zo omarmd dat hij er (in het begin) eigenlijk geen last van lijkt te hebben.
Ook gaat dit boek duidelijk over anders zijn. Wie ben jij? En hoe staat de omgeving tegenover wie jij bent? Wanneer Ari de nieuwe buurjongen wordt, is Kikker heel bevooroordeeld. Waarom gaat hij niet naar school? En hoezo loopt hij in die bijzondere kleding. Hoe mooi is het wanneer uiteindelijk de zieke Duuk degene is die zijn zus leert om op een andere manier naar mensen te kijken.
Al deze bijzondere personages met hun eigen achtergrond worden omlijst in een grote liefde voor de natuur. De vijver met de kikkervisjes, het is een terugkomend thema. Het is hetgene waar Kikker haar broertje volop van wil laten genieten, ondanks dat ze zich in eerste instantie geremd voelt. Ze wil het niet alleen hoeven doen, maar samen. Samen met haar broertje. Maar door toch over haar eigen schaduw heen te stappen, weet ze Duuk de mooiste zomer te bezorgen die hij kon wensen.
Bruton laat één ding al vrij snel in het verhaal doorklinken: Duuk zal komen te overlijden. Zijn gezondheidstoestand verslechterd met iedere bladzijde die je leest. En ondanks dat Kikker en haar familie dat niet onder ogen willen komen, heb je dat als lezer al vrij snel in de gaten. En die tegenstrijdigheid is ook mooi, want je wil iemand waar je van houdt niet loslaten. Nooit. En doordat de familie zo gelooft in een goede afloop, ga je als lezer tegen beter weten in ook hopen. Zal het misschien toch nog goedkomen?
Uiteindelijk gebeurt datgene wat je als lezer al die tijd al aan zag komen, maar waar je toch van hoopte dat het weg zou blijven. Duuk komt te overlijden. Bruton heeft ervoor gekozen om dit in de epiloog te beschrijven. In enkele bladzijde krijgen we inzicht in hoe het afloopt. Het uiteindelijk overlijden van Duuk maak je dan ook van grotere afstand mee dan zijn ziekteproces, wat maakt dat het zeker raakt, maar je niet ontroostbaar laat huilen.
De laatste zomer vol kikkervisjes is een boek dat je laat voelen, maar ook leert dat je het leven moet nemen zoals het komt. Dat je inzicht geeft dat we zuinig moeten zijn op onze mooie aardbol en dat medelijden niet de manier is om met iemand om te gaan die ziek is. Al deze thema’s worden in dit verhaal opgenomen en voorzien van een gouden randje.
Leeftijd: vanaf 10 jaar
B-boek
Illustrator: Oriol Vidal
Vertaler: Maartje Beukers
Uitgever: De Fontein
Prijs: €18,99