Annemarie Jongbloed
De wereld om ons heen verandert. De klimaatverandering is vaak een onderwerp van discussie. Hoe ga je zo’n onderwerp subtiel in een kinderboek verwerken, zonder kleur te bekennen en deelgenoot te worden van diezelfde discussie? Annermarie Jongbloed heeft het voor elkaar gekregen met Het regent ganzen. Tevens heeft ze er nog een belangrijk thema aan toegevoegd, wat helaas nog vaak genoeg voorkomt in verschillende basisschoolgroepen. Pesten. En vooral de onzichtbaarheid ervan.
“Jongbloed verweeft in een spannend verhaal twee grote thema’s, waarbij de boodschappen helder zijn. Blijf met elkaar in gesprek over ingewikkelde thema’s en veroordeel elkaar niet.”
De wijze waarop Jongbloed de onmacht, angst en twijfel weet te beschrijven die Lian beleeft door het pestgedrag van de meiden uit haar groep, wekt boosheid op bij de lezer. Onrecht en hulpeloosheid dringt door de bladzijden door en geven je het gevoel dat je Lian wilt helpen. Waarom helpen de volwassenen haar niet? Haar moeder? Haar meester? Ze leggen het probleem bij hoofdpersonage Lian en zij weet zichzelf amper het hoofd te bieden.
In het boek wordt de natuur en het klimaat bespreekbaar gemaakt, juist door de twee standpunten tegenover elkaar te zetten. Waar we steeds vaker zien dat mensen met een afwijkende mening als kemphanen tegenover elkaar staan, laat Jongbloed zien hoe het ook kan. Ga het gesprek aan met elkaar, probeer elkaar te begrijpen en heb respect voor elkaars standpunten. Dit is een voorbeeld zoals onze kinderen het moeten krijgen en dat biedt dit verhaal.
Lian zit in groep 8 en zit pas een jaar in deze groep. Ze heeft eigenlijk geen vrienden en een groepje meiden pest haar aan de lopende band. Haar moeder legt het probleem bij Lian, zij is niet sociaal vaardig genoeg. En ook de meester vindt dat Lian zichzelf te veel buitensluit. Wanneer haar vader ook nog eens in de gevangenis zit, na opgepakt te zijn voor het protesteren tegen klimaatverandering, maakt dat het gevoel van alleen staan bij Lian alleen maar groter.
En dan staat het schoolkamp op de deur, waar Lian logischerwijs absoluut geen zin heeft. Toch moet ze mee. Dat is goed voor haar. En ook op het kamp gaat het pesten gewoon door, al is er wel een klein sprankje hoop. Simon, een jongen uit haar klas, lijkt eigenlijk best aardig te zijn. Steeds meer trekt ze met Simon op. Nabij het kamp zit een gebied voor jagers, een doorn in het oog voor Lian. Daar ontmoet ze de jagers Jolanda en Willem, die ze in eerste instantie vooral willen stoppen.
Hoe ontwikkelt het pesten zich op het kamp? En wat wordt er door de meester aan gedaan? Zijn jagers Jolanda en Willem gevoelig voor de protesten? Of gaan de protesten, net als bij haar vader, over de grenzen van het toelaatbare heen?
Jongbloed verweeft in een spannend verhaal twee grote thema’s, waarbij de boodschappen helder zijn. Blijf met elkaar in gesprek over ingewikkelde thema’s en veroordeel elkaar niet. Daarnaast is het belangrijk oog te houden voor pesten. Neem signalen serieus, leg je oor te luisteren bij slachtoffers ervan en wuif het niet te gemakkelijk weg.
Het regent ganzen is een fijn verhaal met een herkenbaar thema. Ondanks dat de boodschappen aan de oppervlakte liggen, blijft het verhaal spannend en interessant. Een echt doorleesverhaal.
Leeftijd: vanaf 10 jaar
B-boek
Prijs: €15,99
Uitgever: Ploegsma