Simon van der Geest
Poëzie, een expressievorm die door kinderen niet veel gelezen wordt. Ook leerkrachten lijken de weg naar gedichten niet altijd even gemakkelijk te vinden. Gedichten hebben een imago van hoogdravend en moeilijk. Auteurs die een vast rijmschema gebruiken, zijn met hun teksten te voorspelbaar. Schrijvers die afwijken van de gebaande schema’s zijn niet toegankelijk genoeg. Allemaal vooroordelen over poëzie waar Simon van der Geest en Karst-Janneke Rogaar met hun nieuwste bundel ‘Plassen op schrikdraad’ de vloer mee aanvegen.
“Van der Geest zorgt met zijn gedichten voor een lach, herkenbaarheid en laat zien dat avontuur ook dicht bij huis te vinden is.”
Allereerst gaan de gedichten over alledaagse herkenbare situaties. Buiten de gebaande durven gaan, beeldschermverslaving of dat leuke meisje op vakantie bij het zwembad. Neem daarbij dat de gedichten echt op kindniveau zijn geschreven, een aantal keer vanuit hoofdpersonage Tim, en je hebt de eerste ingrediënten voor toegankelijke poëzie.
Avonturen zijn vaak groots en meeslepend. Vechten tegen draken, een zoektocht naar een schat of bijzondere werelden ontdekken. Heerlijk om avonturen mee te maken door in de schoenen van een personage te stappen. Maar wat dacht je van aanbellen bij nummer 16? Of over het hek achter de fietsenstalling klimmen? Daar is ook een flinke portie moed voor nodig.
Van der Geest zorgt met zijn gedichten voor een lach, herkenbaarheid en laat zien dat avontuur ook dicht bij huis te vinden is. De teksten zijn rijk van taal, maar niet onbegrijpelijk voor kinderen. Ze laten je genieten van het ritme dat in poëzie zit, maar tegelijkertijd ook van de boodschap. Deze liggen niet aan de oppervlakte, maar zijn ook zeker niet onmogelijk om te vinden. Ieder kind kan bij de kern van de boodschap komen, maar er blijft voldoende ruimte om een gesprek te voeren over woordkeuze.
Persoonlijke favorieten zijn ‘Plassen op schrikdraad’, ‘Horizin’ en ‘Splesj’. Bij de laatste is de boodschap helder: laat je niet tegenhouden door een taalbarrière. Immers, op vakantie zijn kinderen inderdaad goed in staat om met elkaar contact te maken, ongeacht de taal. ‘Kijk nou naar mij, en blijf niet zo kletsen, met je waterwoorden die als beekstroompjes over je lippen klateren’ is een zin die goed weergeeft hoe rijk de taal is, maar ook hoe beeldend de boodschap over wordt gebracht.
Net als bij eerdere boeken heeft Zilveren Penseel-winnares Karst-Janneke Rogaar het boek van illustraties voorzien, en hoe! De afbeeldingen zijn ware kunstwerkjes en bij ieder gedicht staat een prachtige plaat in kleur. Er is geen bladzijde waar de tekeningen van Rogaar niet te vinden zijn. Er staan zelfs illustraties in die twee pagina’s beslaan. Het bekrachtigt de prachtige tekst van Van der Geest en laat zien waarom beide auteurs al vaker met elkaar hebben samengewerkt. En, wanneer je de illustraties goed bekijkt, zul je allemaal kleine grapjes ontdekken.
Kortom, Van der Geest gaat met deze bundel alle vooroordelen te lijf, smijt ze omver en laat zien waarom poëzie een tekstsoort is waar je enorm van kunt genieten.
Leeftijd: vanaf 10 jaar
J-boek (poëzie)
Prijs: €14,99
Uitgever: Querido