Robin Raven
Als Nederlander mogen we best wel trots zijn op ons landje. Trots op hoe wij ons land kunnen beschermen tegen het water, trots op hoe we als klein landje presteren op de Olympische Spelen en trots op hoe we het als land voor elkaar hebben. Maar bij het lezen van ‘De opdracht van Tula’ voel je toch een beetje plaatsvervangende schaamte. Schaamte over hoe onze Hollandse voorouders met harde hand hebben geregeerd op Curaçao eind 18e eeuw. Hoe kunnen mensen zo barbaars zijn?
“De opdracht van Tula is een prachtig boek dat onze rol in de slavernijgeschiedenis onder onze neus wrijft, maar niet met een beschuldigend vingertje naar de mensen uit het heden wijst.”
Robin Raven schreef een verhaal over Tula, de aanvoerder van de slavenopstand in Curaçao. Een verhaal dat overzees heel bekend is en waar de bewoners van dit Caribische eiland iedere 17 augustus aandacht aan besteden en herdenken. Door het verhaal te schrijven vanuit het oogpunt van Lucia, een meisje van twaalf, wordt het toegankelijk voor de kinderen van nu. Daarnaast creëert Raven voor zichzelf de ruimte om een eigen invulling te geven aan hetgeen onbekend is.
Duidelijk is in ieder geval wel dat de auteur heel veel tijd en energie heeft gestoken in het verhaal rondom Tula. Hij gebruikt de termen die in die tijd werden gebruikt, wat echt een meerwaarde heeft om te kunnen verplaatsen naar de tijd van toen.
Het verhaal begint als Lucia haar montamentu heeft, een ceremonie waarbij ze van meisje een jonge vrouw wordt. Tijdens dit bijzondere moment hoort Lucia de stem van voorouder Yoruba Orisha en ziet een reusachtige pega pega-hagedenis met een witte streep op zijn snoet. Wanneer zij deze hagedis nog viermaal ziet, zal de kooi opengaan. Voor Lucia is niet direct duidelijk wat er met deze cryptische omschrijving wordt bedoeld, maar als lezer begrijp je dat dit relatie moet hebben met het vrij komen als slaaf.
Nu zou je kunnen denken dat dit boek in goed en fout geschreven is. De Hollanders waren fout en de slaven waren goed. Toch weet Raven, ondanks alle lugubere daden van de Hollanders de nuance te blijven intekenen. Zo kan Lucia niet begrijpen dat enkele slaven de blanke meester ombrengen, terwijl hij alleen maar lesgaf op de plantage. ‘Niet alle Hollanders zijn fout, net zomin als alle slaven goed zijn’. De rol van Centje onderstreept deze nuance nog duidelijker.
‘De opdracht van Tula’ is een prachtig boek dat onze rol in de slavernijgeschiedenis onder onze neus wrijft, maar niet met een beschuldigend vingertje naar de mensen uit het heden wijst. Het is een boek dat inzicht geeft in hetgeen er allemaal is gebeurd ten tijde van de slavernij. En ondanks dat het verhaal van Tula op waarheid is gebaseerd is het ook gewoon een heel fijn boek om te lezen.
Kortom, dit boek is goed te gebruiken om aandacht te besteden aan het slavernijverleden van Nederland, maar zeer zeker ook als een heel indrukwekkend boek om zelf te lezen.
Leeftijd: vanaf 12 jaar
C-boek
Prijs: €15,99
Uitgeverij: Lemniscaat